• BIST 83.067
  • Altın 146,894
  • Dolar 3,7912
  • Euro 4,0490
  • İstanbul 4 °C
  • Diyarbakır 0 °C
  • Ankara 1 °C
  • İzmir 5 °C
  • Berlin 1 °C

Sevgili Ferînaz

Reyhan Yalçındağ

Ne çok oldunuz, nasıl da çoğaldınız yıllar içinde. Alfabenin tüm harflerini veriyorum size, alfabeler dilsiz ve de eksik kalıyor. Haftanın günlerini veriyorum, yetersiz kalıyor. Yıl 365 gün değil mi; o da öyle...önce onlar oldunuz, sonra binler; şimdi de milyonların umudu oldunuz birer birer. O milyonlarla birlikte gün gün büyümektesiniz. En güzellerimizi, en kocaman yüreklilerimizi, en soylu sevdalılarımızı gömdüğümüz yerlerden gözlerinizi kırparak öncülük ettiğiniz milyonlar oldunuz. Sizin sayesinizde bir halk ayakta! Onuru için, ana dili için, kültürü için, tarihi için, yitirdikleri için. Bıkıp usanmadan hem de. Bölündükleri 4 parçanın her bir yerinden...

Ne demişti bundan tam 41 yıl önce asılmadan hemen evvel Leyla Qasım, O Leyla Qasım ki 22 yaşında günlerce işkence görür ve arkadaşlarının isimlerini vermesi istenir: "...Arkadaşlarım, Olimbia'da Gouges Los, Lovembura

Clara, Cezayirli Cemile ve adlarını sayamayacağım çok sayıda kadınlar" der. "Benimle ölümümle bir halk ayaklanacak, asla ağlamayın..saç örgülerime tutunun.." der.

Gerçekten de senin doğduğun Mahabad topraklarından Hewler’e, Amed’den, Cizira Botan’dan Kobanê’ye bu halkın evlatları ne büyük destanlar yazdı... 41 yıldır bıkmadan usanmadan bir halk, onuru için; sadece ve sadece onuru için yaşandığını dünyaya göstermekte. Öyle ki, bu halkın insanlık mücadelesini teslim almak isteyen insanlık düşmanları, hep biz kadınların şahsında insanlık onuru çiğnemeye, ayaklar altına almaya çalıştılar. Biz "toplumun özgürlüğü; bir halkın özgürlüğü, kadınların özgürlüğünden geçer" dedikçe daha da kudurdular.

Binlerce yıllık kapitalist hegemonyanın kirlettiği vicdanların, eril devlet aklının artık hükmünü yitirdiğini ispatladıkça saldırganlaştılar. Yeri geldi işkenceci Esat Oktay’ın yüzüne tüküren Sakine olduk; yeri geldi uçurumlardan atlayan Beritan... Yeri geldi Newrozlarda öncü olan Berîwan olduk, yeri geldi DAİŞ barbarlarına karşı canını siper eden Arîn olduk.

İşte bu yüzdendir Sevgili Ferînaz, İran rejiminin iğrenç elleri sana da uzanmak istedi. Atalarımızın asıldığı Çar Çıra Meydanı'ndan görülebilecek bir uzaklıktaydın belki de. Onlar o meydandan el salladılar sana. Göz kırptılar. Muhteşem bir direniş serüveninin taşıyıcısı olduğunu hatırlattılar sana. Nasıl ki Arînlerden sonra vahşi barbarlar, insanlık düşmanları bir halkın asla yenşilmeyeceğini anladı ve Kobanê’de özgürlük rüzgarları dalgalanmakta... Senin eyleminle de Mahabad artık bir başka... Mahabad’ın semalarında yükselen eyleminle işkencehanede yıllardır direnen Zeyneb’e bir soluk, idam sehpalarındaki sırasını bekleyen özgürlük savaşçılarına bir selam oldun....

Işıklar içinde uyu...

  • Yorumlar 1
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış
    ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yazarın Diğer Yazıları
    ÖNE ÇIKANLAR
    Tüm Hakları Saklıdır © 2009 İlke Haber | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0532 261 34 89