• BIST 90.383
  • Altın 144,409
  • Dolar 3,6117
  • Euro 3,9021
  • İstanbul 12 °C
  • Diyarbakır 18 °C
  • Ankara 18 °C
  • İzmir 22 °C
  • Berlin 13 °C

Sertlik

Ahmet Altan

Polislerin adliye duvarının kenarına tek sıra dizip kelepçelediği Kürt politikacılarının resimlerinin çekilip dağıtılmasından sonra dün de iki PKK gerillasının yerlerde sürünen ölü bedenlerini tekmeleyen askerlerin resimleri internet sitelerine düştü.

Dünyanın bütün dinlerinde ve kültürlerinde ölüye saygısızlık, en vahşi “vicdani” suçlardan biridir ve geride kalanları büyük bir öfkeye ve intikam isteğine sevk eder.

Bu iki görüntü Kürtleri, özellikle de Kürt gençlerini çok yaraladı.

Her kim yapıyorsa bunları, bu görüntülerin açacağı yaraları da iyi biliyor.

Ve bilerek kanırtıyor yarayı.

Öfkeyi ve isyanı kışkırtıyor.

Felsefe terbiyesinden geçmemiş, Rönesans’ını yaşamamış, zihinsel gelişmişliğini üst noktalara çıkartamamış iki kavmin yirmi beş yıllık bir savaştan sonra “akla” sahip çıkması çok kolay değil.

Bizim Kürt sorununu çözecek “akla” ulaşmamız için önce “duygusal” birikimimizden arınmamız gerekiyor ama Türkleri ve Kürtleri iyi tanıyan birileri o duyguları her gün biraz daha yoğunlaştırmayı beceriyor.

Arınmamız gittikçe zorlaşıyor.

Ankara ise karmakarışık.

Ordunun içindeki cuntaların azgınlaşması, önce orduyu bir çekidüzene sokmayı gerektiriyor ama tam orduyu disiplin altına almaya çabalarken polis kesiminde de “kelepçe” meselesinde olduğu gibi tuhaf davranışlar baş gösterdi.

Hem orduya hem polise sahip olmak gerekiyor şimdi.

Gladyo’nun bugünkü devamı olan Özel Harpçilerin binasına yapılan baskın ve orada sekiz askerin gözaltına alınması, ardından Başbakan’ın Genelkurmay Başkanı ve Kara Kuvvetleri Komutanı ile yaptığı görüşmeler, orduya “disiplinden uzaklaşma” mesajının kuvvetli bir şekilde verildiğini sezdiriyor.

Ankara’da hükümetin eğilimlerini iyi bilen çevrelerle görüşen arkadaşlarımız çok ilginç izlenimler edindiler.

Eğer o izlenimler doğruysa, hükümet 33 asker olayı ile Kafes planının peşini bırakmamakta kararlı.

“33 asker” olayında, Apo’nun da “içimize Ergenekon sızdı” sözlerinin izlerini ararlarken, o “Ergenekon sızıntısının” bugün de devamı olup olmadığını ciddi biçimde sorguluyorlar.

Öldürülen 33 asker faciasında cinayeti işleyenin PKK olduğu kesin ama “operasyonu” düzenleyenin Ergenekon olduğundan kuvvetle kuşkulanıyorlar.

Kürt açılımında Ankara’nın “kararsızlığının” en temel nedeni, şiddet olaylarıyla Ergenekon arasında bağlar olduğu konusundaki kuşkuları.

Arkadaşlarımızın söylediğine göre “Apo ya da PKK asla bu sürece karışamaz” gibi keskin ve mutlak bir tavrı yok Ankara’nın.

Apo’yu “dışlamalarının” temel nedeni “Apo’nun çok fazla fikir değiştirdiğini” düşünmeleri.

PKK’yı “dışlamalarının” nedeni ise “Ergenekon bağlantısı” konusundan endişe etmeleri.

Apo’yla PKK’nın “sürece” bir biçimde müdahil olmalarına ses çıkarmayacaklar eğer bu konularda emin olurlarsa.

Herhalde Apo ile PKK’nın da Ankara’nın tavrı konusunda ciddi endişeleri ve kuşkuları bulunuyor.

İki tarafın da tedirginliğini besleyerek barışı zora sokmaya çalışanlar da bu karşılıklı kuşkuları kışkırtıyorlar.

Bu kışkırtmalar, iki tarafın da ruhunda dolaşan o duygusal fırtınaları hızlandırıyor.

Bunun üstesinden gelmek için “akla” ihtiyacımız var ama bu “aklın” iki tarafta da görünmesi gerekiyor.

Ankara’nın “akla” dayalı bir politikasının olup olmadığı tam belli değil, AKP net mesajlar verip, somut öneriler ortaya koymuyor.

Kürt siyaseti de daha ziyade “duygu” üzerinden yol alıyor ve “akla” dayalı bir siyaset ön plana çıkmadığı gibi, öyle bir siyasetin sahibinin kim olacağı da anlaşılamıyor.

Öyle bir siyasete sahip çıkabilecek kadrolar da tutuklanıyor.

Barış iki tarafın da hayatını kolaylaştıracak.

Ama “savaş” duygularla yapılabilirken, aynı duygular “barışa” yardımcı olmuyor, aksine barış için berrak bir “akıl” gerekiyor.

Kışkırtmalara ve duygulara kapılarak savaşı sürdürebiliriz, bu bir ihtimal, “aklımızı” kullanarak barışa ulaşabiliriz, bu da bir ihtimal.

Siyasi iktidardan daha kararlı ve somut tavırlar talep ederken, Apo’dan ve PKK’dan da daha net duruşlar göstermelerini isteyebiliriz.

Hükümetten ne isteyeceğini Türkler söylemeli, Apo’dan ve PKK’dan ne isteneceğini de Kürtler söylemeli anlayışı doğrusu bana pek anlamlı gelmiyor.

Barış, Türklerin de Kürtlerin de ortaklaşa yararlanacağı bir sonuç olduğuna göre, barış için taleplerimizi de ortaklaşa dile getirebiliriz.

Hükümet, bu kargaşadan nasıl çıkacağımızı düşünsün, Apo ile PKK da düşünsün barışa nasıl ulaşılacağını.

Sokaklardaki Türklerle Kürtler de düşünsün.

Herkesin aklına ihtiyacımız var.

Ya hep birlikte bulacağız aklı, ya hep birlikte kaybedeceğiz çünkü.

  • Yorumlar 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış
    ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
ÖNE ÇIKANLAR
Tüm Hakları Saklıdır © 2009 İlke Haber | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0532 261 34 89