• BIST 83.067
  • Altın 146,530
  • Dolar 3,7912
  • Euro 4,0490
  • İstanbul 2 °C
  • Diyarbakır 0 °C
  • Ankara -8 °C
  • İzmir 4 °C
  • Berlin 2 °C

İşkence

Ahmet Altan

Bazı haberler insanı ürpertiyor hakikaten, öylesine korkunç bir gerçekle karşılaşıyorsunuz ki gerçekliğinden kuşkulanıp defalarca, defalarca okuyorsunuz.

“İşkenceye sıfır tolerans”
diyerek seçim kazanmış bir iktidar var bu ülkede.

İstanbul’da Terörle Mücadele’nin üst yönetimine bir polis şefi atamışlar.

İki kez “işkenceden” mahkûm olmuş.

Birinde Türkiye Cumhuriyeti mahkemelerinde...

Bu mahkûmiyeti “iyi hâlden” ertelenmiş.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, bu cezanın ertelenmesini “insan haklarına” ve evrensel hukuka aykırı bularak Türkiye’yi mahkûm etmiş.

İkincisinde işkence suçlaması için Türk mahkemeleri “takipsizlik” kararı vermiş.

İşkence mağduru Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne başvurmuş ve İnsan Hakları Mahkemesi bu olayda da “işkence suçunu” sabit görüp, Türk devletini işkenceyi ve işkenceciyi korumaktan suçlu bulmuş.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin kararları görmezden gelinmiş.

Adı “İnsan Hakları Mahkemesi” olan bir mahkeme, “siz vatandaşınıza yapılan bu işkenceyi hoş görmüşsünüz, cezalandırmamışsınız hâlbuki bu suçtur” diyor, bizim devlet aldırmıyor.

“İnsan hakları”
için kurulmuş bir mahkemenin “işkenceden” sorumlu tuttuğu bir görevliyi, şimdi de bu iktidar çok “kritik” bir göreve getiriyor.

Askerî vesayet döneminin “işkencecileri” koruyan sistemi içinde “işkence yaptığı saptandığı” hâlde cezası ertelenen, daha sonra gene işkence suçundan hakkında “takipsizlik” kararı verildiği için Türkiye’nin AİHM’de mahkûm olmasına neden olan bir görevliden bu iktidar nasıl bir “hizmet” bekliyor?

Neden “askerî vesayete karşı çıktığını” söyleyen “muhafazakâr ve dindar” bir iktidar, askerî vesayetin “suçu mahkemece tescil edilmiş” işkenceci bir görevlisinden medet umuyor?

Hani askerî vesayet bitmişti?

Hani “halkın temsilcisi” olan bir iktidar işbaşına gelmişti?

Uludere’de insanları bombalama emri veren generalleri korudular.

Suçu öldürülenlerin üstüne atmaya kalktılar.

Dün Sedat Ergin’in ayrıntılı biçimde anlattığı gibi, bir keşif uçağını doğrudan Suriye sahillerine yönlendiren ve düşmesine ya da düşürülmesine neden olan emrin kimden geldiğini halktan sakladılar.

Şimdi, o dönemin işkenceden mahkûm polisini çok önemli bir mevkie getiriyorlar.

Askerî vesayetle bu iktidar arasında nasıl bir ilişki var?

Kim kimi kullanıyor?

Bütün bu olanlara baktığımızda, askerî vesayetin “görünürde geri çekilip”, “muhafazakâr görünümlü” bir iktidarı kendine kalkan yaparak eskiden yaptıklarını aynen yapmaya devam ettiğini görüyoruz.

Eskiden bütün bu olanların sorumluluğunu generaller üstlenir, hesap sormaya kalkanları da acımasızca cezalandırırlardı.

Şimdiki fark ne?

Aynı “suçların” emirlerini “siviller” vermiş gibi gözüküyor.

Suç aynı, zihniyet aynı, sadece sorumlular farklı.

Demokrasi, “askerî vesayetin” sivilleri kendisine kalkan yaparak devam etmesi değildir, demokrasi, askerî vesayet anlayışının bitmesidir.

Demokrasi, Uludere’de insanları öldürenlerin...

Suriye’de pilotları ateşin üstüne gönderenlerin ortaya çıkarılmasıdır.

Demokrasi, işkencecilerin asla devlet görevlerine getirilmemesidir.

Bir başbakanı generallerin masasının başına oturtmak demokrasiye yetmiyor, demokrasi olabilmesi için o masanın başında oturan adamın o generallerin suçlarına engel olması, suçluların ortaya çıkıp yargılanmasını sağlaması gerekiyor.

Askerî vesayet döneminin “koruduğunu”, şimdi de sivil iktidar koruyup baş tacı yapıyorsa, Türkiye nasıl bir değişimden geçmiş oluyor?

“Muhafazakâr”
bir iktidarı sahneye çıkartıp geniş kalabalıkları kandırarak, o kalabalıkları “iktidar olduklarına” inandırarak, şimdi eskisinden de rahat suç işliyor, üstelik de sorumluluktan kurtuluyorlar.

Sistem aynen devam ediyor.

“İnsan haklarına”
önem vermeyen Türkiye gene “insan haklarına” önem vermiyor.

Muhafazakârların ve dindarların, sistemin aynen devam ettiğini anlamaları için “muhafazakârların” mı acı çekmesi gerekiyor?

Öldürülenler ve işkence görenler “muhafazakârlardan” olmadığı sürece askerî vesayetin başımızın üstünde yeri mi var?

Muhafazakârlara işkence yapılmazsa işkence serbest mi olsun?

Öldürülenler muhafazakâr dindarlar değilse insanlar fütursuzca öldürülsün mü?

İktidarda kalabilmek için her suçla işbirliği yapmaya razı mı muhafazakârlar?

O ünlü söze geri döndük, “Kaplanın üstüne binersen inemezsin, indiğinde seni yer”, askerî vesayetle işbirliğine koyulduğunda vazgeçemezsin, vazgeçtiğinde seni yer.

Biraz palazlandığında sen vazgeçmezsen de seni yer aslında.

İşkenceye göz yumarsan, sonunda seni de işkenceye çekerler.

“Başkalarının”
kellesini kesmek için “giyotini” bulan adamın başını da giyotinde kesmişlerdi.

Başkasının acılarına bu kadar bigâne duran insanlar da sonunda acı çeker.

Bunu hiç unutmayın.

  • Yorumlar 3
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış
    ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Yazarın Diğer Yazıları
    ÖNE ÇIKANLAR
    Tüm Hakları Saklıdır © 2009 İlke Haber | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0532 261 34 89